__TOC__ πολίτης ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) obywatel (1.2) mieszkaniec miasta (1.3) cywil rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) obywatelka (2.2) mieszkanka miasta
(1.1-3) (2.1-2) Μ10: πολίτη; πολίτες, πολιτών
(1.1) ιθαγενής (1.2) αστός (2.1) πολίτις
πολιτεία , πολίτευμα , κοσμοπολίτης, συμπολίτης, πόλη , πολίτις , πολιτευτής , πολιτεύτρια , Πολίτης , Πολίτισσα , πολιτική , πολιτικός / πολιτειακός, πολιτικός πολιτεύομαι
ακαδημαϊκός πολίτης → student
πολίτης () polítēs
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) obywatel (1.2) współobywatel πολίτης πολίτου πολίτῃ πολίτην πολῖτα πολῖται πολιτῶν πολίταις πολίτας πολῖται liczba podwójna πολίτα πολίταιν πολίταιν πολίτα πολίτα
πόλις, κοσμοπολίτης
od πόλις forma jońska: πολιήτης