tokarka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;
(1.1)
(1.1) Pracownik wykonał na tokarce potrzebną tulejkę.
(1.1) tokarka branżowa / ciężka / do obróbki gładkościowej / kopiarka / kłowa / produkcyjna / rewolwerowa / specjalna / stołowa / tarczowa / uchwytowa / uniwersalna / wielonożowa / zegarmistrzowska
(1.1) obrabiarka
(1.1) imak, konik, obrotnica, przekładnia, sanie, silnik, wałek, wrzeciennik, śruba pociągowa
tokarz , tokarnia , tokarstwo , toczenie , otoczenie , toczydło , otaczanie , wytaczanie , wytoczenie , toczysko , toczek tokareczka otaczać , toczyć , otoczyć , wytoczyć , wytaczać tokarski, toczny
angielski: (1.1) lathe baskijski: (1.1) tornu białoruski: (1.1) такарны станок bułgarski: (1.1) струг duński: (1.1) drejebænk esperanto: (1.1) tornomaŝino, tornmaŝino, tornilo hiszpański: (1.1) torno jidysz: (1.1) טאָק (tok) kaszubski: (1.1) tocznica niemiecki: (1.1) Drehbank , Drehmaschine norweski (bokmål): (1.1) dreiebenk nowogrecki: (1.1) τόρνος rosyjski: (1.1) тока́рный стано́к rumuński: (1.1) strung słowacki: (1.1) sústruh , točovka węgierski: (1.1) eszterga wilamowski: (1.1) drybank , drybaonk włoski: (1.1) tornio