charakter () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zespół cech psychicznych danej osoby (1.2) zespół cech psychicznych kogoś, kto odznacza się silną wolą, nieustępliwością i zdecydowaniem (1.3) zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Maria ma okropny charakter, trudno z nią mieszkać. (1.2) Miał charakter i hart, świetną pamięć, talent, gruntowną znajomość świata roślinnego, wyniesioną z czasów, gdy mógł chodzić i patrzeć. (1.3) Moja działalność ma charakter czysto społeczny. (1.3) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
(1.1) cechy / rysy charakteru (1.2) człowiek z charakterem • człowiek bez charakteru • szkoła charakteru • łamanie charakteru • pokazać charakter (1.3) charakter pisma
(1.1) natura, temperament, usposobienie
(1.1) osobowość
charakteryzacja , charakterystyka , charakteryzowanie , charakteryzator , charakteryzatorka , charakternik charakterek charakterzysko charakteryzować , scharakteryzować charakterny, charakterowy, charakterystyczny charakterystycznie
czarny charakter
< (charaktḗr)
angielski: (1.1) character, personality arabski: (1.1) خلق białoruski: (1.1) характар ; (1.2) характар ; (1.3) характар bułgarski: (1.1) характер ; (1.2) характер ; (1.3) характер , естество czeski: (1.1) charakter duński: (1.1) karakter ; (1.3) personlighed , karakter esperanto: (1.1) karaktero; (1.3) karaktero francuski: (1.1) caractère hiszpański: (1.1) carácter islandzki: (1.1) persónuleiki , skapgerð jidysz: (1.1) טבֿע (tewe), כאַראַקטער (charakter); (1.3) כאַראַקטער (charakter) kataloński: (1.1) caràcter łaciński: (1.1) character niderlandzki: (1.1) karakter niemiecki: (1.1) Charakter ; (1.3) Charakter nowogrecki: (1.1) χαρακτήρας ; (1.3) χαρακτήρας ormiański: (1.1) polski język migowy: rosyjski: (1.1) характер , природа ; (1.2) характер ; (1.3) характер słowacki: (1.1) charakter ; (1.3) charakter słoweński: (1.1) karakter suahili: (1.1) isimu szwedzki: (1.1) karaktär ; (1.3) karaktär tagalski: (1.1) pagkatao ukraiński: (1.1) характер ; (1.2) характер ; (1.3) характер wilamowski: (1.1) karakter ; (1.3) karakter włoski: (1.1) carattere
charakter ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) charakter
(1.1)
charakteristika charakterový, charakteristický
charakter ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) charakter (czyjś) (1.2) charakter (czegoś)
charakternosť , charakteristika , charakteristikum , charakterizácia charakterizovať / charakterový, charakterný, charakteristický, charakterizačný charakterovo, charakterne, charakterove, charakteristicky, charakterizačne
charakter ()
karakter
rzeczownik, rodzaj żeński, męski (1.1) charakter (zespół cech psychicznych danej osoby) (1.2) charakter (zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju)