__TOC__ absence ()
,
rzeczownik (1.1) nieobecność, brak
(1.1) absence of confirmation → brak potwierdzeniaJacek Tomaszczyk, Angielsko-polski słownik informacji naukowej i bibliotekoznawstwa, Uniwersytet Śląski, Studio Noa, Katowice 2009, s. 13. • in the absence of → pod nieobecność
absent absent absent absent
absence of mind • absence makes the heart grow fonder • the absent are always in the wrong
absence ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) absencja, nieobecność
(1.1)
(1.1) nepřítomnost
absence ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieobecność, absencja
(1.1) absence; absences
(1.1) On a fait constater son absence. → Stwierdzono jego nieobecność.
absentéisme , abstention absent absenter
avoir des absences