osobnik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) jednostkowy okaz gatunku; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba, człowiek
(1.1) (2.1)
(2.1) Był wyższy niż futryna i tak silny, że mógłby trolla rozedrzeć na kawałki, czego jednak nigdy nie robił, gdyż był również osobnikiem głęboko moralnym.
osoba , osobniczość osobny, osobniczy
angielski: (1.1) individual; (2.1) specimen baskijski: (1.1) indibiduo bułgarski: (1.1) индивид ; (2.1) индивид esperanto: (1.1) ulo; (2.1) individuo, ulo francuski: (1.1) individu ; (2.1) individu kataloński: (1.1) individu ; (2.1) individu niemiecki: (1.1) Einzelwesen rosyjski: (1.1) особь szwedzki: (1.1) individ