wreak ()
, : , ,
czasownik przechodni (1.1) wyrządzać (coś destrukcyjnego), wyładowywać (destrukcyjną energię) (1.2) mścić się rzeczownik (2.1) kara, odpłata
(1.1-2) wreak, wreaked / wrought / wroke, wreaked / wrought / wroken, wreaks, wreaking
(1.1) She wreaked her anger on his car. → Wyładowała swój gniew na jego samochodzie.
(1.1) to wreak havoc on → siać spustoszenie wśród (1.1) to wreak vengeance/revenge on → brać odwet na