__TOC__ knap ()
czasownik (1.1) ciosać (np. krzemień) (1.2) tłuc, uderzać (1.3) ugryźć, capnąć zębami rzeczownik (2.1) uderzenie (2.2) wybrzuszenie (2.3) grzbiet wzgórza (2.4) mały pagórek
(1.1) knap flint
(1.1) chip
knapper
knap ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) guzik (1.2) przycisk, przełącznik (1.3) gałka, pokrętło przymiotnik (2.1) ograniczony, będący w niewielkiej ilości (2.2) o tekście zwięzły, nieprzegadany przysłówek (3.1) zaledwie (3.2) prawie nie
(1) en knap, knappen, knapper, knapperne (2) knap, knapt, knappe;
(1.2) Operatøren trykkede på knappen, men intet skete. → Operator nacisnął przycisk, ale nic się nie stało. (1.3) Ved at dreje på knappen stillede han fryseren på otte. → Kręcąc gałką ustawił zamrażarkę na osiem. (2.1) Tiden er knap! → Prawie nie ma już czasu! (3.1) Tjenesten koster knap 200 kroner. → Usługa kosztuje zaledwie 200 koron.
(1.2) at trykke (en) på knap → nacisnąć przycisk (1.3) at dreje på (en) knap → obrócić gałką
(2.2) sparsom
(3)
knap ()
przysłówek (1.1) ledwie, słabo