opalać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( opalić) (1.1) ogrzewać pomieszczenie za pomocą spalania materiałów takich jak węgiel, koks, drewno (1.2) poddawać powierzchnię czegoś działaniu płomienia w celu usunięcia zbędnych pęczków, włosków, zabezpieczenia przed snuciem (1.3) przypalać fragment odzieży, włosów (1.4) poddawać naskórek działaniu promieni słonecznych (1.5) o słońcu: nadawać czemuś brązowy kolor (1.6) wypalać komuś papierosy czasownik zwrotny niedokonany opalać się ( opalić się) (2.1) poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry
(1.1-6) (2.1)
(1.1) Opalamy dom drewnem, bo mąż dostaje deputat z lasu. (1.2) Sprawioną kurę zawsze opalam, by pozbyć się najmniejszych piórek. (1.4) Opalasz twarz? Nie boisz się zmarszczek? (1.5) O tej porze słońce opala najbardziej. (1.6) Michał to straszny sknera, sam nie kupuje papierosów, tylko opala kolegów. (2.1) Niektórzy mówią, że nie wolno się opalać, gdyż grozi to rakiem skóry.
aspekt dokonany opalić opalanie , opalenie , opał , opalenizna opałowy, palny, opalony palić
angielski: (2.1) sunbathe białoruski: (2.1) загарацца czeski: (2.1) chytat brons, lapat bronz duński: (1.1) solbade; (2.1) solbade, sole sig esperanto: (1.4) sunbrunigi; (2.1) sunbruniĝi japoński: (2.1) 焼ける jidysz: (1.1) הייצן (hejcn) niemiecki: (2.1) sich bräunen, sich sonnen rosyjski: (2.1) загорать szwedzki: (2.1) sola ukraiński: (1.1) опалювати; (1.2) обпалювати; (2.1) засмагати