drag ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy (1.1) narkotyk (1.2) lek, zwłaszcza silnie działający rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) performance lub sztuka sceniczna oparta na świadomym przerysowaniu płci, wyglądu i zachowania (2.2) przebranie, emploi w stylu drag queen, drag king
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Nikt nie będzie sprzedawał dragów na moim terenie bez mojego zezwolenia! (2.1) W dragu na scenie naprawdę czuję się w swoim żywiole.
(1.1-2) zwykle w dragi
(1.1) brać / sprzedawać dragi (2.1) być w dragu
(1.1) drug
(2.1) drag queen • drag king
(1.1) Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej; spolszczenie fonetyczne (2.1)
(1.1) zobacz też: gwara narkotykowa
drag ()
, także ,
czasownik przechodni (1.1) wlec, ciągnąć (1.2) przeciągać (obiekt po ekranie) czasownik nieprzechodni (2.1) wlec się, dłużyć się rzeczownik policzalny (3.1) sztachnięcie, zaciągnięcie się (papierosem) (3.2) włók (3.3) ulica rzeczownik niepoliczalny (4.1) opór powietrza (4.2) przebranie, emploi w stylu drag queen, drag king (4.3) strój obowiązujący w firmie lub określonej subkulturze (4.4) nuda (4.5) kłopot
(1.2) Drag the into the window to open it. → Przeciągnij ten do okna, żeby go otworzyć. (2.1) Time seems to drag when you’re waiting for a bus. → Czas wlecze się, gdy czekasz na autobus.
(1.2) drag and drop → przeciągnij i upuść (4.1) drag coefficient → współczynnik oporu powietrza (4.2) drag queen → transwestyta (4.2) drag act → przebieranka (4.3) corporate drag
dragnet, dragster
drag one's feet → być niechętnym, wlec się, ociągać się, ślimaczyć się drag along → wlec drag away → odwlec drag down → zwlec drag in → wciągać drag on → przewlec, pełzać, rozwlec, wlec się, zaciągać się drag oneself → dowlec się drag one's ass → ociągać się drag out → wywlec drag race → wyścig uliczny od świateł na skrzyżowaniu drag up → wlec, wywlec, wyłowić
drag ()
przymiotnik (1.1) drogi, kosztowny
(1.1) drag, draga, drago; stopień wyższy draži, draža, draže
drag ()
przymiotnik (1.1) drogi, kochany
drag ()
przymiotnik (1.1) drogi, kosztownyNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 41
(1.1) dragocen → drogocenny
draga , dragec , dragica drago
drag ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ciągnięcie, pociągnięcie, szarpnięcie (1.2) przeciąg, przewiew (1.3) wciągnięcie powietrza, wdech, zaciągnięcie się (1.4) wciągnięcie płynu, haust (1.5) (w grze, np. w szachach) ruch, posunięcie, zagranie (1.6) pociągnięcie taktyczne, posunięcie, zagranie (1.7) cecha, charakter, rys (np. charakteru), wyraz (np. twarzy) (1.8) odcień, zabarwienie (1.9) przynęta ciągniona, błystka, wobler
(2.1)
(1) ett drag, draget; drag, dragen
(1.1) ryck, tag, svep, knyck (1.2) luftström, luftdrag, korsdrag, tvärdrag, fläkt, kåre (1.3) andedrag, andetag, inandning, bloss (1.4) sug (1.6) steg, åtgärd, utspel (1.7) karaktärsdrag, särdrag, kännetecken, prägel (1.8) nyans, anstrykning, ton, skiftning (1.9) fiskedrag, skeddrag, wobbler
dragare dra / draga
złożenie rzeczownikowe dragkamp, dragkrok, dragplåster • anletsdrag, ansiktsdrag, avdrag, bidrag, feldrag, fördrag, föredrag, indrag, karaktärsdrag, korsdrag, mellandrag, penndrag, pådrag, schackdrag, släktdrag, snilledrag, särdrag, tvärdrag, uppdrag, utdrag fraza czasownikowa njuta i fulla drag fraza przysłówkowa i grova drag • i korta drag • i stora drag