szeptać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( szepnąć) (1.1) mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)
(1.1) lub , szepczę / szepcę / szeptam, lub lub
(1.1) Podczas mszy szeptałyśmy, aby nie zakłócać ceremonii. (1.1) Zabrania się szeptać podczas egzaminu.
(1.1) szeptać czułe słówka
(1.1) krzyczeć, mówić pełnym głosem
szept , szeptucha , szeptun , szeptunka , szeptanie , szeptanka wyszeptać
angielski: (1.1) whisper arabski: (1.1) همس baskijski: (1.1) xuxurlatu białoruski: (1.1) шаптаць bułgarski: (1.1) пошушвам, пошепвам chorwacki: (1.1) šaptati czeski: (1.1) šeptat duński: (1.1) hviske esperanto: (1.1) flustri, murmuri francuski: (1.1) chuchoter hiszpański: (1.1) susurrar islandzki: (1.1) hvísla, pískra, pukra kataloński: (1.1) xiuxiuejar niderlandzki: (1.1) fluisteren niemiecki: (1.1) flüstern norweski (bokmål): (1.1) hviske nowogrecki: (1.1) ψιθυρίζω rosyjski: (1.1) шептать szkocki gaelicki: (1.1) cagair szwedzki: (1.1) viska ukraiński: (1.1) шепта́ти, шепотíти wilamowski: (1.1) piśpyn, piśyn, sieptaen, šeptǡn włoski: (1.1) bisbigliare, sussurrare