__TOC__ svangur ()
przymiotnik (1.1) głodny
svangur ()
przymiotnik (1.1) głodny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) fá sér e-ð í svanginn → wziąć sobie coś do jedzenia, zjeść coś
(1.1) svangur svangir; svöng svangar; svangt svöng
(2.1) Ég fékk mér eitthvað gott í svanginn og glápti á sjónvarpið. → Wziąłem sobie coś do jedzenia i gapiłem się w telewizor.
(1.1) hungraður, soltinn
(1.1) saddur