__TOC__ þurfa ()
czasownik przechodni (1.1) potrzebować, wymagać czasownik nieprzechodni (2.1) musieć
(1) að þurfa, þurfti, þurft (zobacz pełną odmianę)
(1.1) Hann þurfti sannarlega hjúkrunar við og fékk hana líka. ("Fölskvi" eftir Þorgils gjallanda) → Potrzebował prawdziwej opieki i otrzymał ją.
(1.1) þurfa + w (2.1) þurfa að +
(1.1) þurfa á e-u að halda → mieć potrzebę czegoś, potrzebować czegoś
(1.1) þarfnast
þörf þarfur
þurfa ()
czasownik (1.1) potrzebować