nød ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) orzech (1.2) głowa, łepetyna (1.3) potrzeba
(2.1) forma przeszła czasownika = nyde
(1.1,2) en nød, nødden, nødder, nødderne (1.3) en nød, nøden,
(1.1) Nødder er botanisk set frugter med en tør skal. → Orzechy są z botanicznego punktu widzenia owocami z suchą skorupą. (1.3) Kvinden var i nød og bad om hjælp. → Kobieta była w potrzebie i prosiła o pomoc.
(1.3) nødbremse
nøddeagtig
en hård nød at knække → twardy orzech do zgryzienia