__TOC__ stick ()
, ,
rzeczownik (1.1) kij, patyk (1.2) laska (1.3) pendrive (1.4) sztyft (1.5) pałeczka czasownik (2.1) kleić (2.2) nabijać (2.3) wtykać, wkładać
(1.1-5) stick; sticks (2.1-3) stick, stuck, stuck, sticks, sticking
(1.2) A candle is a stick of wax with a wick in the middle. → Świeca to laska wosku z knotem w środku. (2.3) The woman was sticking flowers in a wreath that crowned the top of her head. → Kobieta wtykała kwiaty w wianek, który zwieńczał czubek jej głowy.
(1.1) candlestick • lipstick • hockey stick • selfie stick
sticker stick around, stick out, stick to, stick up, stick up for, unstick stuck
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
stick ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ukłucie igłą, pchnięcie, dźgnięcie, sztych nożem, ukąszenie przez osę (1.2) sztych, rycina, ryt (1.3) lewa, bitka przysłówek (2.1) (w zwrotach) zupełnie, wprost
(3.1)
(1) ett stick, sticket; stick, sticken
(1.1) sting, styng, stygn, bett (1.2) gravyr
sticka, stickande, stickning, stickling, stickare, stickeri sticka stickande, stickig
złożenie rzeczownikowe stickgarn, stickkontakt, stickmönster, stickord, stickpropp, stickprov, stickreplik, stickspår, getingstick, kopparstick, nålstick, stålstick fraza czasownikowa lämna i sticket fraza przysłówkowa stick emot • stick i stäv