mis ()
(1.1) od: misa
mis ()
rzeczownik (1.1) miedź
mis ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kot, kicia
(1.1) en mis, missen, misser, misserne
(1.1) Missen sidder ved døren og mjaver. → Kot siedzi pod drzwiami i miauczy.
(1.1) mis mjaver / hvæser
(1.1) kat, killing
(1.1) hund
som en mis
(1.1) onomatopeja
mis ()
(1.1) błędnie, źle, niewłaściwie
(1.1) kompreni — miskompreni → rozumieć — błędnie zrozumieć (1.1) uzi — misuzi → używać — używać niezgodnie z przeznaczeniem
misa misi
mis ()
(1.1) forma przymiotnika dzierżawczego słabego 1. (mi) → moi, moje, swoi, swoje
(2.1)
(1.1)
(1.1) Estos son mis hijos: Ana y Juan. → To są moje dzieci: Anna i Jan. (1.1) Dejé mis gafas al lado de las tuyas, pero alguien se las ha llevado. → Położyłem/am swoje okulary obok twoich, lecz ktoś je zabrał.
(1.1) zawsze występuje przed rzeczownikiem / grupą imienną
mis ()
rzeczownik (1.1) piżmo (1.2) panna, niezamężna kobieta przymiotnik (2.1) (o zapachu) piękny
(1.1-2)
(1.1) misk (1.2) güzel
(1.1,2.1) (1.2)
mis ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miesiąc