riddari ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) jeździec (1.2) rycerz (1.3) skoczek
(1.1-3) riddar|i, ~a, ~a, ~a (~inn, ~ann, ~anum, ~ans); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.2) Í bardögum voru þeir fengnir til að færa riddaranum vopn, nýja brynju, eða eitthvert verkfæri sem honum þarfnaðist því þurftu þeir að geyma allt aukaefni riddara, þar á meðal auka hest, auka brynju, skildi, lensu – þá fyrst vandist skjaldsveinninn á þung vopn og brynjur.z Wikipedii → Podczas walki giermkowie mieli za zadanie podawać rycerzowi broń, nową zbroję, lub tę część wyposażenia, która była mu w danej chwili niezbędna. To oni przechowywali cały dodatkowy ekwipunek, między innymi drugiego konia, zapasowe opancerzenie, tarczę, lancę – dlatego giermkowie od samego początku byli przyzwyczajani do noszenia ciężkiej broni i zbroi.
(1.2) riddaraæra → honor rycerski, riddaralið
ríða