koalicja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji (1.2) sojusz państw zawiązany w celu prowadzenia wspólnej polityki, zwłaszcza wojskowej
(1.1-2)
(1.1) Zwycięskie partie zawiązały koalicję.
(1.1) koalicja rządowa / antyrządowa / opozycyjna / wyborcza (1.2) koalicja antyhitlerowska (1.1-2) zawiązywać / tworzyć koalicję • przystępować do koalicji • wycofywać się z koalicji
(1.2) alians, przymierze, sojusz
(1.1-2) związek
(1.1-2) koalicjant
koalicjant , koalicjantka , koalicyjka koalicyjny, wewnątrzkoalicyjny
Słowo koalicja zostało polskim Słowem Roku 2024.
angielski: (1.1) coalition arabski: (1.1) تحالف, ائتلاف asturyjski: (1.1) coalición baskijski: (1.1) koalizio białoruski: (1.1) кааліцыя ; (1.2) кааліцыя bułgarski: (1.1) коалиция ; (1.2) коалиция chiński standardowy: (1.1) 联合 (liánhé) chorwacki: (1.1) koalicija czeski: (1.1) koalice duński: (1.1) koalition estoński: (1.1) koalitsioon fiński: (1.1) koalitio, yhteenliittymä francuski: (1.1) coalition hebrajski: (1.1) קואליציה (ko'alitsya) hiszpański: (1.1) coalición indonezyjski: (1.1) koalisi, gabungan interlingua: (1.1) coalition islandzki: (1.1) samsteypa japoński: (1.1) 連立 (renritsu) jidysz: (1.1) קאָאַליציע (koalicje) kataloński: (1.1) coalició koreański: (1.1) 연립 litewski: (1.1) koalicija łotewski: (1.1) koalīcija macedoński: (1.1) коалиција (koalicija) niderlandzki: (1.1) coalitie niemiecki: (1.1) Koalition norweski (bokmål): (1.1) koalisjon norweski (nynorsk): (1.1) koalisjon nowogrecki: (1.1) συνασπισμός , συμμαχία portugalski: (1.1) coligação rosyjski: (1.1) коалиция ; (1.2) коалиция rumuński: (1.1) coaliție serbski: (1.1) коалиција (koalicija) słowacki: (1.1) koalícia słoweński: (1.1) koalicija szwedzki: (1.1) koalition turecki: (1.1) koalisyon ukraiński: (1.1) коаліція ; (1.2) коаліція węgierski: (1.1) koalíció wietnamski: (1.1) liên hiệp włoski: (1.1) coalizione