udtale ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wymowa czasownik przechodni (2.1) przemawiać, wygłaszać mowę (2.2) wyrażać (2.3) wymawiać
(1.1) en udtale, udtalen, udtaler, udtalerne (2) at udtale, udtaler, udtalte, udtalt
(1.1) Som udlænding har han en sjov udtale. → Jako cudzoziemiec ma on śmieszną wymowę. (2.2) Pigen udtalte sin glæde. → Dziewczyna wyraziła swoje zadowolenie. (2.3) Hvordan udtaler man treogtredive? → Jak wymawia się „treogtredive” (trzydzieści trzy)?
(1.1) en tydlig/klar udtale
udtalelse
(1.1) (2.1) (2.1)