szóstka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nazwa cyfry 6 (1.2) ocena w szkole, zazwyczaj najwyższa z dostępnych (1.3) ząb trzonowy, pomiędzy przedtrzonowcem a innym trzonowcem (1.4) to, co ma numer 6, jest oznaczone liczbą 6, np. dom, autobus, bieg (w skrzyni biegów) (1.5) podstawowa jednostka w gromadzie zuchowej licząca sobie zwyczajowo sześć osób (1.6) dziesięć centówJan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 9/1913, s. 250.
(1.1-5)
(1.2) Tomek to wzorowy uczeń, na świadectwie ma prawie same szóstki. (1.3) Od dwóch dni boli mnie szóstka. (1.4) Spóźnię się, ponieważ uciekła mi szóstka.
(1.3) dolna / górnaszóstka • usunąć / wyrwać szóstkę
(1.2) celujący, ocena celująca
szóstkowy , Szóstak , szóstak / szóstkowy, szósty sześć
(1.2) (1.5)
angielski: (1.1) six białoruski: (1.1) шасцёрка bułgarski: (1.1) шестѝца chorwacki: (1.1) šèstica czeski: (1.1) šestka dolnołużycki: (1.1) šestka duński: (1.1) sekser esperanto: (1.1) seso fiński: (1.1) kuutonen górnołużycki: (1.1) šestka jugorusiński: (1.1) шестица karpatorusiński: (1.1) ші́стка kaszubski: (1.1) szóstka kataloński: (1.1) sis litewski: (1.1) šẽšetas macedoński: (1.1) шестка niemiecki: (1.1) Sechs ; (1.2) Eins ; (1.4) Sechs nowopruski: (1.1) uššeta polski język migowy: rosyjski: (1.1) шестёрка serbski: (1.1) шѐстица słowacki: (1.1) šestka słoweński: (1.1) šestíca ukraiński: (1.1) ші́стка