ciąża ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; (1.2) zastawZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 326.
(1.1)
(1.1) Wkrótce po wyjściu za mąż Ewa zaszła w ciążę.
(1.1) być w ciąży (z kimś) • zajść w ciążę • zaawansowana ciąża • przerwać ciążę • usunąć ciążę
(1.1) brzemienność; (w odniesieniu do ludzi): stan błogosławiony, być przy nadziei
ciężarna ciężarny, ciążowy zobacz też: ciążyć ciążyć
od czasownika ciążyć
albański: (1.1) shtatzënësi angielski: (1.1) pregnancy arabski: (1.1) حمل, حبل baskijski: (1.1) ernaldi białoruski: (1.1) цяжарнасць bułgarski: (1.1) бременност chorwacki: (1.1) trudnoća , drugo stanje czeski: (1.1) těhotenství duński: (1.1) graviditet , svangerskab esperanto: (1.1) gravedeco estoński: (1.1) rasedus fiński: (1.1) raskaus francuski: (1.1) grossesse hawajski: (1.1) kauhua hiszpański: (1.1) embarazo irlandzki: (1.1) toircheas japoński: (1.1) 妊娠 (にんしん, ninshin) jidysz: (1.1) טראָגן (trogn), שוואַנגערשאַפֿט (szwangerszaft) litewski: (1.1) nėštumas macedoński: (1.1) бременост maltański: (1.1) tqala niemiecki: (1.1) Schwangerschaft nowogrecki: (1.1) εγκυμοσύνη północnolapoński: (1.1) áhpehisvuohta rosyjski: (1.1) беременность sanskryt: (1.1) गर्भधारण szwedzki: (1.1) graviditet turecki: (1.1) gebelik ukraiński: (1.1) вагітність węgierski: (1.1) terhesség włoski: (1.1) gravidanza , gestazione , stato interessante