leĝo ()
rzeczownik (1.1) przepis, prawo (1.2) prawo
(1)
natura leĝo (1.2) kepleraj leĝoj
leĝaro, leĝisto leĝa leĝigi leĝe, neleĝe certaĵo kaj leĝo kiel amen en preĝo • feliĉo leĝon ne konas • feliĉo leĝon ne obeas, subite naskiĝas, subite pereas • kiam forto ordonas, leĝo pardonas • kion leĝo malpermesas, tio plaĉi ne ĉesas • kiu tro bezonas, tiu leĝon ne konas • kontraŭ forta mano la leĝo estas vana • laŭ ĉiuj leĝoj de la arto • leĝo estas bona, se advokato ĝin helpas • leĝo estas cedema: kien vi deziras, ĝi iras • leĝo malaperas, moro daŭras • leĝo mallertulon ligas, lertulon fortigas • leĝo pasintaĵon ne tuŝas • leĝo valoras por poste, sed ne por antaŭe • mono estas reĝo, mono estas leĝo • neceseco kontraŭvola estas leĝo malmola • nesciado de leĝo neniun pravigas • pastro vivas de preĝoj, advokato de leĝoj • popola kutimo havas valoron de leĝo • por la mono pastra preĝo, por la mono romp' de leĝo • propra opinio ne estas leĝo por alia • respektu Dion kaj reĝon kaj obeu la leĝon • volo kaj deziro leĝojn ne konas • vorto donita estas kiel leĝo