vojo ()
rzeczownik (1.1) droga, szlak, szosa, tor, trakt, trasa, ulica (1.2) sposób, droga
(1)
(1.1) La vojo serpentas. → Droga wije się. (1.2) Plej ofte, iom simpligi la gramatikon de traduko estas ĝusta vojo. hoss: „Traduku!”, La Usona Esperantisto 5/2008 → Częściej pewne uproszczenie gramatyki tłumaczenia jest właściwą drogą.
(1.1) strato (1.2) rimedo
vojaro, vojeto voji voja Lakta Vojo / Lakta vojo • Silka Vojo • ju pli malproksimen la vojo, des pli da larmoj • kiu ĉe l' vojo konstruas, tiun ĉiu instruas • mastro en vojo – servantoj en ĝojo • meti trabojn sur la vojon • pli bone estas reiri, ol perdi la vojon • por amiko intima ne ekzistas vojo malproksima • sola vojo libera al la fundo rivera • spesmilo vojon trabatas • vojon batitan herbo ne kovras