dolmen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;
(1.1)
(1.1) W rozwoju grobów megalitycznych kultur nadmorskich najstarszą forma jest dolmen, złożony z samych kamieni bocznych, ustawionych na powierzchni i przykrytych wspólną płytą.
(1.1) dolmen celtycki / dolnołużycki / neolityczny
dolmenowy
< → stół + kamień
angielski: (1.1) dolmen baskijski: (1.1) trikuharri, dolmen bułgarski: (1.1) долме́н czeski: (1.1) dolmen duński: (1.1) dysse esperanto: (1.1) dolmeno estoński: (1.1) dolmen fiński: (1.1) dolmen francuski: (1.1) dolmen galicyjski: (1.1) dolmen gruziński: (1.1) დოლმენი hebrajski: (1.1) דולמן hiszpański: (1.1) dolmen ido: (1.1) dolmeno japoński: (1.1) 支石墓 kataloński: (1.1) dolmen koreański: (1.1) 고인돌 litewski: (1.1) dolmenas łotewski: (1.1) dolmens niderlandzki: (1.1) hunebed niemiecki: (1.1) Hünengrab norweski (bokmål): (1.1) dysse nowogrecki: (1.1) ντολμέν portugalski: (1.1) anta, dólmen rosyjski: (1.1) дольме́н rumuński: (1.1) dolmen słowacki: (1.1) dolmen słoweński: (1.1) dolmen turecki: (1.1) dolmen ukraiński: (1.1) дольме́н włoski: (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
(1.1) dolmen; dolmens
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
(1.1) trikuharri
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dolmen
(1.1)
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
(1.1) dolmen; dolmens
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
(1) dolmens
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
(1) dólmenes
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dolmen
dolmenový
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik (1.1) dolmen
dolmen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dolmen
(1.1)
dolmenico