chłopczyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) od chłopiec (1.2) niemowlę lub małe dziecko płci męskiej (1.3) o osobie postrzeganej jako młoda lub pełna energii, pełna pomysłów osoba płci męskiej (1.4) o osobie postrzeganej jako infantylna, niedoświadczona osoba płci męskiej
(1.1-4)
(1.1) Pyzaty chłopczyk, na oko sześcioletni, turlał piłkę po ścieżce.
(1.1) niegrzeczny / niedobry / nieposłuszny chłopczyk (1.2) dobrze wychowany / grzeczny / malutki / ładny / ładniutki / piękny / radosny / słodki / śliczny / posłuszny / zdrowy chłopczyk • roczny / dwuletni / … chłopczyk (1.3) być jak mały chłopczyk
(1.1) chłopaczek (1.2) smyk
(1.1) chłopaczysko, dziewczynka
chłop , chłopak , chłopaczek , chłopaczysko , chłopiec , chłopczyca
słupski chłopczyk
(1.1) angielski: (1.1) baby boy esperanto: (1.1) knabeto francuski: (1.1) gamin , môme hiszpański: (1.1) chico , rapaz kataloński: (1.1) nen ; (1.2) nen niderlandzki: (1.1) jongetje niemiecki: (1.1) Bürschchen , Knäblein; (1.2) Kerlchen , Bengel nowogrecki: (1.1) πιτσιρίκος , πιτσιρικάς ukraiński: (1.1) хло́пчик ; (1.2) хло́пчик węgierski: (1.1) kisfiú wilamowski: (1.1) buwła , biwła