__TOC__ skelet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szkielet
skeletik
skelet ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) szkielet (1.2) szkielet (1.3) szkielet
(1) et skelet, skelettet, skeletter, skeletterne
(1.1) Barnet blev bange da jeg fortalte det, at jeg havde et rigtigt skelet i mig. → Dziecko wystraszyło się, gdy mu powiedziałem, że mam w sobie prawdziwy szkielet. (1.1) Hundens anatomi er fascinerende, fx består hundeskelettet af mindst tre hundrede knogler. → Anatomia psa jest fascynująca, np. szkielet psa składa się z co najmniej trzystu kości.