__TOC__ tabe ()
czasownik przechodni (1.1) stracić (1.2) upuścić (1.3) przegrać (1.4) o zegarze spóźniać się (1.5) schudnąć
(1) at tabe, taber, tabte, tabt
(1.1) Da han blev tredive begyndte han at tabe håret. → Gdy osiągnął trzydziestkę, zaczął tracić włosy. (1.2) Tjeneren tabte tallerkenen på gulvet. → Kelner upuścił talerz na podłogę. (1.3) OK, så tabte jeg, men det var med vilje! → OK, przegrałem, ale to było umyślne! (1.4) Uret taber fire minutter i timen. → Zegar spóźnia się cztery minuty na godzinę.
(1.3) vinde (1.4) vinde
tab, taber
tabe ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiąd, zanik