nauczyć () , ,
czasownik przechodni dokonany ( uczyć) (1.1) przekazać komuś wiedzę czasownik zwrotny dokonany nauczyć się ( uczyć się) (2.1) zdobyć pewną wiedzę lub umiejętność
(1.1) (2.1)
(2.1) Uczniowie lepiej opanują wiedzę historyczną, jeżeli na lekcjach geografii nauczą się czytania mapy, będą znać ukształtowanie lub klimat terenów, na których rozgrywały się ważne wydarzenia historyczne.
nauczanka , naukowość , nauczenie , uczeń , uczony , nauczyciel , nauka przyuczyć, uczyć uczony, wyuczalny, uczniowski
przygody nauczą zgody
(1.1) białoruski: (1.1) навучыць; (2.1) навучыцца dolnołużycki: (1.1) nawuknuś kaszubski: (1.1) naùczëc; (2.1) naùczëc sã ukraiński: (1.1) навчити; (2.1) навчитися wilamowski: (1.1) łiyn