__TOC__ admit ()
czasownik (1.1) przyznać (1.2) przyznać się (1.3) potwierdzić czasownik przechodni (2.1) wpuścić (2.2) przyjąć (2.3) przed evidence: dopuścić
(1-2) admit, admitted, admitted, admits, admitting
(1.1) She admitted (that) she was scared. → Przyznała, że była przerażona. (1.2) He admitted (to) stealing the money. → Przyznał się do kradzieży pieniędzy. (1.3) They have admitted their affiliation with an organization. → Potwierdzili swoją przynależność do organizacji. (2.1) Only ticket-holders will be admitted to the museum. → Tylko posiadacze biletów zostaną wpuszczeni do muzeum. (2.2) He was admitted to the hospital with stomach pains. → Został przyjęty do szpitala z bólami brzucha.
admit of, admit to, readmit admission, readmission, admittance, readmittance, admissibility, inadmissibility admittedly, admissibly admissible, inadmissible, admitted
admit ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika admettre