vinstur ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) trawieniec, żołądek gruczołowy u przeżuwaczy, tworzący czwarty przedział
(1.1) vinst|ur, ~ur, ~ur, ~rar (~rin, ~rina, ~rinni, ~rarinnar); ~rar, ~rar, ~rum, ~ra (~rarnar, ~rarnar, ~runum, ~ranna)
(1.1) Kýr hafa fjóra magasekki sem kallast keppur, laki, vinstur og vömb. → Krowy mają cztery żołądki zwane kolejno żwaczem, księgami, trawieńcem i czepcem.