kotek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) od: kot (1.2) młody lub mały kot (1.3) zwrot używany w odniesieniu do bliskich
(2.1)
(1.1-3)
(1.1) Kotek łapczywie pił mleko ze spodka. (1.3) Kotku, czy odebrałeś dzieci z przedszkola?
(1.1) kiciuś, kocię, kociątko, kociak, kicia, kociaczek; (1.2) (1.3) złotko, kochanie;
(1.1) kocisko, kocur
jebać kotka za pomocą młotka • pieprzenie kotka za pomocą młotka • pierdolenie kotka za pomocą młotka
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 6.
(1.1) angielski: (1.1) kitten, kitty, pussy-cat baskijski: (1.1) katutxo; (1.2) katakume bułgarski: (1.1) коте , котенце dolnołużycki: (1.1) kóśe duński: (1.1) killing esperanto: (1.1) katido; (1.2) katido fiński: (1.1) kissanpentu francuski: (1.1) chaton islandzki: (1.1) kettlingur jidysz: (1.1) קעצעלע (kecele), קאָטינקע (kotinke) kaszubski: (1.1) kòtk ; (1.2) kòtk , pùjk kataloński: (1.1) gatet kazachski: (1.1) мәулен niemiecki: (1.1) Kätzchen nowogrecki: (1.1) γατάκι , γατούλα słowacki: (1.2) cicka ; (1.3) mačička sycylijski: (1.1) jattareddu szwedzki: (1.1) kattunge turecki: (1.1) kedicik; (1.2) kedicik ukraiński: (1.1) ко́тик wilamowski: (1.1) kacła ; (1.2) kaocuśju , kacuśju włoski: (1.1) gattino , gattuccio