__TOC__ enkelt ()
przymiotnik (1.1) jedyny (1.2) pojedynczy
(2.1) = enkel → prosty, nieskomplikowany
(1) enkelt, enkelt, enkelte;
(1.2) De enkelte dele skal samles. → Należy złożyć pojedyncze części. (1.2) Mange folk tror, at man vågner op med mange huller i sine tænder, blot hvis man har spist et enkelt bolsje. → Wiele osób uważa, że wystarczy zjeść jednego cukierka, aby obudzić się z mnóstwem dziur w zębach.
enkel enkelthed
enkelt ()
przysłówek (1.1) prosto (w nieskomplikowany sposób)
(1.1)
(1.1) helt enkelt
enkel enkelhet