abandonment ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) rezygnacja, opuszczenie, odstąpienie (1.2) opuszczony budynek (1.3) abandon (1.4) (common law) zrzeczenie się prawa, tytułu, przywileju itp. (1.5) (common law) dobrowolne odejście od osoby, z którą jest się powiązanym (np. węzłem małżeńskim, rodowodem) (1.6) przerwa w świadczeniu usług przez firmę pociągową (1.7) beztroska wolność lub życie, porzucenie
(1.1-7) abandonment; abandonments
(1.5) Well, since he left her, she's suing him for divorce on grounds of abandonment. → Cóż, od czasu, gdy on od niej odszedł, ona pozywa go o rozwód, wynikający z porzucenia.
abandon abandon, abandonee abandoned, abandonable
< → porzucić, zrezygnować