bøde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mandat, kara pieniężna czasownik przechodni (2.1) być/zostać ukranym
(1.1) en bøde, bøden, bøder, bøderne (2.1) at bøde, bøder, bødede, bødet
(1.1) Kvinden blev idømt en bøde på tre hundrede DKK for at spytte fra vinduet i toget. → Kobieta została ukarana mandatem w wysokości trzystu koron za plucie z okna pociągu.
(1.1) at blive idømt en bøde → zostać skazanym na karę grzywny • en bøde på (beløb) → grzywna w wysokości (kwota) • at betale en bøde/parkeringsbøde