świecić () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) emitować, produkować światło (1.2) pobudzać coś do świecenia (1.3) kłamaćSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298. (1.4) jaśnieć na tle czegoś ciemniejszego czasownik zwrotny niedokonany świecić się (2.1) to samo co (1.1) (2.2) odbijać światło, lśnić
(1.1) Na zewnątrz było szaro, słońce ledwo świeciło zza warstwy chmur. (1.2) Przy schodzeniu do ciemnej piwnicy świecił przed siebie latarką, żeby nie potknąć się na schodach. (1.4) Ona mówi: Jestem naga i świecę tyłkiem tak jak ty. (2.1) Świeca świeci się już kilka godzin. (2.2) Zobacz, jak mi się buty świecą.
(1.1) palić się (1.3) trajlować
świecznik /, świecidełko , świecenie, światło, światełko, świeca, świetlik, oświetlacz poświecić, zaświecić, przeświecać świecić oczami • świecić przykładem • świeć Panie nad jego duszą • nie wszystko złoto, co się świeci • oczy komuś się świecą do czegoś • świecić bakę • jak w Wiliję gwiazdy świecą, kury dobrze jajka niesą
angielski: (1.1) shine baskijski: (1.1) distiratu; (1.2) argitu czeski: (1.1) svítit dolnołużycki: (1.1) swěśiś duński: (1.1) lyse esperanto: (1.1) lumi francuski: (1.1) briller, luire; (1.2) éclairer górnołużycki: (1.1) swěćić hawajski: (1.1) pā (o słońcu, księżycu i gwiazdach) hiszpański: (1.1) lucir, brillar; (1.2) alumbrar interlingua: (1.1) brillar jidysz: (2.2) גלאַנצן (glancn) kataloński: (1.1) brillar niemiecki: (1.1) leuchten nowogrecki: (1.1) λάμπω, φέγγω; (1.2) φωτίζω quenya: (1.1) cal-, calta-, sil-; (2.1) cal-, calta-, sil-; (2.2) cal-, calta-, sil- rosyjski: (1.1) светить szwedzki: (1.1) skina, lysa ukraiński: (1.1) світити wilamowski: (1.1) łouhta, łaojchta, łoühta