odmiana () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zmieniona postać lub sposób, zmienianie postaci lub sposobu (1.2) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp. (1.3) rodzaj, gatunek, wariant, klasa
(1.1-3)
(1.1) Dla odmiany zapalę teraz fajkę. (1.2) Odmiana czasownika „być” w języku polskim jest nieregularna, trzeba się jej nauczyć na pamięć. (1.2) Deklinacja to odmiana wyrazu przez przypadki, liczby i rodzaje.Wikipedia (1.3) Wyhodowana przez nas odmiana zboża jest wyjątkowo odporna na mróz.
(1.1) odmiana na lepsze / gorsze (1.2) odmiana przez osoby/przypadki (1.3) odmiana alotropowa
(1.2) fleksja (1.3)
odmieniać, odmienić odmienny, odmianowy, nieodmienny odmienianie, odmienienie, odmienność odmianka odmiennie
(1.3) angielski: (1.1) change; (1.2) inflection, czasownika: conjugation; (1.3) variation, variety, variant arabski: (1.3) تشكيلة bułgarski: (1.2) словоизменение dolnołużycki: (1.2) fleksija duński: (1.2) bøjning esperanto: (1.3) speco francuski: (1.2) flexion hiszpański: (1.1) cambio; (1.2) flexión ; (1.3) especie , variedad interlingua: (1.2) flexion islandzki: (1.2) beyging jidysz: (1.2) בייגונג (bejgung), פֿלעקסיע (fleksje) kazachski: (1.2) сөз өзгерту niemiecki: (1.2) Flexion , Beugung; Abart nowogrecki: (1.2) κλίση polski język migowy: rosyjski: (1.1) перемена , изменение , разновидность ; (1.2) словоизменение , флексия ; (1.3) сорт , вид , вариант , подвид , разновидность szwedzki: (1.2) böjning ukraiński: (1.1) відміна , зміна , переміна ; (1.3) відміна włoski: (1.3) variazione , varietà