czoło ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi (1.2) początek, przednia część czegoś rozciągniętego
(1.1) (1.2)
(1.1) Mój tato ma wysokie czoło. (1.2) Lance Armstrong wysuwa się na czoło peletonu.
(1.1) czoło debila • marsowe czoło • myślące czoło • wytarte czoło (1.2) czoło peletonu / pochodu / procesji / marszu • czoło lądolodu / lodowca / osuwiska / fali • na czele
(1.2) początek, awangarda
(1.2) ogon, ariergarda
czołówka , czelność , czołowanie czółko czołować czołowy, czelny czołowo czołem
bić czołem • chodzić z podniesionym czołem / z podniesionym czołem • chylić czoła • mieć miedziane czoło • mieć wypisane na czole • na czele • pukać się w czoło • stać na czele • stawiać czoła / stawić czoło • w pocie czoła
angielski: (1.1) forehead arabski: (1.1) جبين, جبهة azerski: (1.1) alın baskijski: (1.1) kopeta, bekoki białoruski: (1.1) лоб bułgarski: (1.1) чело chorwacki: (1.1) čelo czeski: (1.1) čelo dolnołużycki: (1.1) coło duński: (1.1) pande esperanto: (1.1) frunto fiński: (1.1) otsa francuski: (1.1) front gudźarati: (1.1) કપાળ (kapāḷa) hausa: (1.1) goshi hiszpański: (1.1) frente interlingua: (1.1) fronte islandzki: (1.1) enni japoński: (1.1) 額 (ひたい, hitai) jidysz: (1.1) שטערן (sztern) jugorusiński: (1.1) чоло ; (1.2) чоло kaszubski: (1.1) łësëna , blesa kataloński: (1.1) front litewski: (1.1) kakta łaciński: (1.1) frons łotewski: (1.1) piere macedoński: (1.1) чело niderlandzki: (1.1) voorhoofd niemiecki: (1.1) Stirn norweski (bokmål): (1.1) panne nowogrecki: (1.1) μέτωπο nowopruski: (1.1) kaktā rosyjski: (1.1) лоб , чело ; (1.2) начало , нос , голова sanskryt: (1.1) निटाल , निटिल serbski: (1.1) чело slovio: (1.1) lob (лоб) słowacki: (1.1) čelo staroegipski: (1.1) (ḥꜣt) staropruski: (1.1) cacto szwedzki: (1.1) panna tagalski: (1.1) noo tetum: (1.1) reen-toos turecki: (1.1) alın ukraiński: (1.1) чоло węgierski: (1.1) homlok wilamowski: (1.1) śtjynn , štjynn , śtiyn , śtjyn włoski: (1.1) fronte