() ,
rzeczownik (1.1) rzeczownik (1.2) termin
(1.1) 哪国语都有名词。(năguóyŭ dŏu yŏu míngcí) → W każdym języku są rzeczowniki. (1.1) 量词总是与名词搭配使用的。(liàngcí zǒngshì yǔ míngcí dāpèi shǐyòng de) → Klasyfikatory są zawsze używane z spasowanymi rzeczownikami. (1.2) 在新的书里许多名词都要纠正过来。(zài xīn de shū lǐ xǔduō míngcí dōu yào jiūzhèng guòlái) → W nowej książce należy poprawić wiele terminów. (1.2) 名词的使用也应统一。(míngcí de shǐyòng yě yīng tǒngyī) → Stosowanie terminów powinno być również spójne.
(1.1-2) klasyfikator: 个 (ge); 一个名词 → jeden rzeczownik
(1.1) 可数名词 → rzeczownik policzalny • 不可数名词 → rzeczownik niepoliczalny • 具体名词 → rzeczownik konkretny • 抽象名词 → rzeczownik abstrakcyjny • 名词短语 / 名词片语 → fraza rzeczownikowa • 名词类别 → klasa rzeczownikowa (=klasa nominalna) • 固有名词 → charakterystyczny rzeczownik (=nazwa własna) • 专有名词 → rzeczownik własny (=nazwa własna) • 普通名词 → rzeczownik pospolity • 集合名词 → rzeczownik zbiorowy • 动名词 → rzeczownik odczasownikowy
(1.1) 词类
名 • 代名词 名 • 名词化 名
→ nazwa + słowo