dyrygować ()
, , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu (1.2) kierować innymi; mówić im, co mają robić
(1.1-2)
(1.1) Podczas premiery nowej symfonii orkiestrą dyrygował sam kompozytor. (1.2) Ciągle wszystkimi dyrygujesz, ale sama nie pracujesz! (1.2) Nie dyryguj mną! Sama wiem, co mam robić!
(1.1-2) dyrygować +
(1.1) dyrygować orkiestrą (symfoniczną / kameralną) / chórem / muzykami • dyrygować wykonaniem / koncertem / symfonią
(1.2) rozkazywać
dyrygent , dyrygentka , dyrygentura , dyrygowanie , podyrygowanie , zadyrygowanie podyrygować , zadyrygować dyrygencki
, < → kieruję
angielski: (1.1) conduct białoruski: (1.1) дырыжыраваць; (1.2) кіраваць, распараджацца niemiecki: (1.1) dirigieren rosyjski: (1.1) дирижировать; (1.2) дирижировать słowacki: (1.1) dirigovať szwedzki: (1.1) dirigera węgierski: (1.1) dirigál; (1.2) dirigál