__TOC__ -ik ()
,
przyrostek (1.1) …tworzący zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego (1.2) …tworzący nazwę osoby o jakichś cechach lub przypadłości
(1.1) (1.2)
(1.1) balkon → balkonik, cmentarz → cmentarzyk, kosz → koszyk, pal → palik, samochód → samochodzik (1.2) sangwinizm → sangwinik, paraliż → paralityk, gruźlica → gruźlik
(1.1) -ek
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 357.
(1.1-2) Wariant „-ik” zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę. Nie robi tego rzadszy wariant „-yk”. (1.1-2) To, który wariant jest używany, zależy od wyrazu, przykładowo istnieją obok siebie formy „grosz” i ”grosik” oraz „kosz” i „koszyk”. (1.1) Obecnie najbardziej produktywny przyrostek tworzący zdrobnienia, zdobywa przewagę nad synonimicznym „-ek”. (1.1) Formy niektórych przypadków wyrazów utworzonych przy użyciu tego przyrostka zależą od konkretnego wyrazu. (1.1) Formą biernika liczby pojedynczej jest zawsze „-ik” w wyrazach r. męskorzeczowego, „-ika” w wyrazach r. męskozwierzęcego i męskoosobowego. (1.1) Formą mianownika i wołacza liczby mnogiej jest zawsze „-iki” w wyrazach r. męskorzeczowego i męskozwierzęcego. W wyrazach r. męskoosobowego taka forma jest formą deprecjatywną, formą standardową jest „-cy” lub „-ikowie”. (1.1) Formą biernika liczby mnogiej jest „-ików” w wyrazach r. męskoosobowego, a w pozostałych – „-iki”.
jidysz: (1.1) ־יק (-ik)
-ik ()
-iḱ
przyrostek (1.1) (częściowo) -ny, -ty – przyrostek słowotwórczy tworzący przymiotniki na podstawie rzeczowników i in.