rodzaj męski ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
(1.1) ;
(1.1) Słowo „stół” jest rodzaju męskiego.
(1.1)
angielski: (1.1) masculine białoruski: (1.1) мужчынскі род bułgarski: (1.1) мъжки род chorwacki: (1.1) muški rod esperanto: (1.1) vira genro farerski: (1.1) kallkyn fiński: (1.1) maskuliini francuski: (1.1) genre masculin hiszpański: (1.1) género masculino islandzki: (1.1) karlkyn kaszubski: (1.1) chłopsczi ôrt litewski: (1.1) vyriškoji giminė łaciński: (1.1) genus masculinum łotewski: (1.1) vīriešu dzimte niemiecki: (1.1) Maskulinum , männliches Geschlecht nowogrecki: (1.1) αρσενικό γένος rosyjski: (1.1) мужско́й ро́д rumuński: (1.1) gen masculin słowacki: (1.1) mužský rod szwedzki: (1.1) maskulinum ukraiński: (1.1) чоловічий рід węgierski: (1.1) hímnem włoski: (1.1) genere maschile