fen ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) silny, porywisty, ciepły i suchy wiatr wiejący od grzbietów górskich w kierunku dolin; (1.2) ręczna suszarka do włosów;
(1.1-2)
(1.1) Stwierdzono, że przy silnym fenie warstwa śniegu o grubości 30 cm może zniknąć w ciągu kilku godzin. (1.2) Przed wyjściem na mróz elektrycznym fenem dodatkowo osuszyła jej głowę.
(1.1) halny
fenowy
<
angielski: (1.1) foehn duński: (1.1) føn , fønvind francuski: (1.1) foehn niemiecki: (1.1) Föhn rosyjski: (1.1) фён
fen ()
rzeczownik policzalny (1.1) torfowisko niskie, bagno, moczar, zalewisko
(1.1) fen; fens
(1.1) bog, marsh, marshland, slump, swamp
fenny fenny
<
fen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) siano
fen ()
rzeczownik (1.1) siano
fen ()
rzeczownik (1.1) nauka (usystematyzowane poszerzanie sumy ludzkiej wiedzy)
fen ()
czasownik przechodni (1.1) ostrzyć
(1.1) élesít
fen ()
czasownik (1.1) kłamać