anta () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pilaster kończący ścianę, uformowany i zdobiony zgodnie z porządkiem architektonicznym danej epoki;
(1.1)
angielski: (1.1) anta niemiecki: (1.1) Ante
anta ()
rzeczownik (1.1) anta
anta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łosza, klępa (1.2) pilaster
(1.1-2) anta; antas
(1.1) ante, alce (1.2) pilastra
dante
(1.1) (1.2)
anta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tapir (1.2) idiota, głupek
(1.1) anta, antas
anta ()
rzeczownik (1.1) twarz
anta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) anta
anta ()
czasownik przechodni (1.1) przyjmować, otrzymywać (1.2) zatrudniać, najmować (1.3) akceptować, zatwierdzać (1.4) przypuszczać, zakładać (1.5) przyjmować, przyswajać (1.6) przybierać att anta, antar, antog, antagit, anta!
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
anta ()
ȧnta
(1.1)
(1.1)