знішчальнік ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) myśliwiec
(1.1)
(1.1) Першага верасня тысяча дзевяцьсот трыццаць дзевятага года без аб'яўлення вайны германскія танкі, бамбардзіроўшчыкі, знішчальнікі, пяхота, браняносцы заатакавалі Польшчу. → Pierwszego września tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku bez wypowiedzenia wojny niemieckie czołgi, bombowce, myśliwce, piechota, pancerniki zaatakowały Polskę.
знішчальнасць , знішчальніца , знішчэнне знішчаць , знішчыць знішчальны знішчальна