eintala ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liczba pojedyncza
(1.1) ein|tala, ~tölu, ~tölu, ~tölu (~n, ~töluna, ~tölunni, ~tölunnar);
(1.1) Beygðu sögnina "að vera" í eintölu. → Odmień czasownik "að vera" w liczbie pojedynczej.
(1.1) eintölumynd → forma liczby pojedynczej • eintöluorð → singularia tantum
tala tala
neologizm islandzki utworzony z przedrostka ein- oraz rzeczownika tala, "liczba pojedyncza" zobacz też: Indeks:Islandzki - Słownictwo gramatyczne