sufit ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) górna ściana pomieszczenia
(1.1)
(1.1) Co dla ciebie jest sufitem, dla mnie jest podłogą.
(1.1) strop, sklepienie; sklep
(1.1) podłoga
sufitówka , podsufitka , suficiarz suficik sufitowy
spaść z sufitu • urwać się z sufitu • mieć nierówno pod sufitem • wzięte z sufitu • szklany sufit
angielski: (1.1) ceiling arabski: (1.1) سقف, سمك baskijski: (1.1) sabai bośniacki: (1.1) plafon bułgarski: (1.1) таван czeski: (1.1) strop duński: (1.1) loft esperanto: (1.1) plafono fiński: (1.1) katto, sisäkatto francuski: (1.1) plafond grenlandzki: (1.1) qaliaq hindi: (1.1) छत hiszpański: (1.1) techo japoński: (1.1) 天井 (てんじょう, tenjō) jidysz: (1.1) באַלקן (balkn) kataloński: (1.1) sostre łotewski: (1.1) griesti niemiecki: (1.1) Decke norweski (bokmål): (1.1) loft norweski (nynorsk): (1.1) loft nowogrecki: (1.1) ταβάνι portugalski: (1.1) teto rosyjski: (1.1) потоло́к słowacki: (1.1) strop słoweński: (1.1) strop szwedzki: (1.1) tak turecki: (1.1) tavan ukraiński: (1.1) стеля węgierski: (1.1) mennyezet, plafon