kalenica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;
(1.1)
(1.1) Naroże, krawędź wypukła na przecięciu dwóch połaci dachu, zwane jest kalenicą narożną.
(1.1) kipa, warst, wierch, linia szczytowa
(1.1) dach
kalanie , skalanie kalać , skalać
(1.1) nazwa staropolska, pochodzi od czynności „skalania” czyli łączenia słomy maczanej w rozrobionej glinie i układanej na grzbiecie dachu w celu uzyskania większej szczelności strzechyza Wikipedią
angielski: (1.1) (roof) ridge białoruski: (1.1) вільчык , канёк duński: (1.1) rygning , tagryg , tagrygning , kip , mønning esperanto: (1.1) firsto estoński: (1.1) hari, katusehari hiszpański: (1.1) cumbrera , caballete de tejado islandzki: (1.1) mænir niemiecki: (1.1) Dachfirst nowogrecki: (1.1) καβαλάρης , κορφιάς rosyjski: (1.1) конёк szwedzki: (1.1) nock , taknock , takås włoski: (1.1) linea di colmo