brylant ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) oszlifowany diament; (1.2) ktoś lub coś bardzo wartościowego, cennego (1.3) w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający trzem punktom (1,1277 mm)
(1.1-3)
(1.1) Kupiłem narzeczonej pierścionek z brylantem. (1.2) W znanym klubie sportowym grają tylko prawdziwe brylanty. (1.3) Brylant jest za mały, lepiej napiszmy to petitem, albo nawet większym pismem.
(1.2) klejnot, as, śmietanka
(1.1) diament
(1.1) koh-i-noor
brylancik brylantować , wybrylantować brylantowy brylantowo
brylant czystej wody • brylant świeci i w popiele
(1.1) (1.2) z (1.1)
baskijski: (1.1) brillante białoruski: (1.1) брыльянт bułgarski: (1.1) брилянт czeski: (1.1) brilant , briliant duński: (1.1) brillant esperanto: (1.1) brilianto estoński: (1.1) briljant fiński: (1.1) briljantti francuski: (1.1) brillant galicyjski: (1.1) brillante hiszpański: (1.1) brillante interlingua: (1.1) brillante japoński: (1.1) ブリリアント (buririanto) jidysz: (1.1) בריליאַנט (briljant); (1.2) (o człowieku) דימענט (diment) litewski: (1.1) briliantas niderlandzki: (1.1) briljant niemiecki: (1.1) Brillant nowogrecki: (1.1) μπριγιάν , μπριγιάντι ; (1.2) διαμάντι rosyjski: (1.1) бриллиант serbski: (1.1) брилијант (brilijant) słowacki: (1.1) briliant szwedzki: (1.1) briljant węgierski: (1.1) briliáns