kierownik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji
(1.1)
(1.1) Spóźniłam się do sklepu i kierownik to zobaczył, mam dzisiaj zostać dłużej za ladą. (1.1) Panie kierowniku, mogę skoczyć po papierosy?
(1.1) kierownik sklepu / zmiany / działu sprzedaży / marketingu / pociągu
(1.1) szef, dyrektor, przełożony
kierownictwo , kierownica , kierowca , kierowanie kierowniczka kierowniczy kierować
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 22.
aleucki: (1.1) tukuq, tuku-x̂ angielski: (1.1) chief arabski: (1.1) إداري białoruski: (1.1) начальнік chiński standardowy: (1.1) 队长 (duìzhǎng), 经理 (jīnglǐ) dolnołużycki: (1.1) wjednik duński: (1.1) leder esperanto: (1.1) gvidanto francuski: (1.1) directeur , chef , responsable grenlandzki: (1.1) pisortaq hiszpański: (1.1) director islandzki: (1.1) förstöðumaður kataloński: (1.1) executiu kazachski: (1.1) меңгеруші, бастық, басқарушы litewski: (1.1) vadybininkas , vadovas niemiecki: (1.1) Leiter nowogrecki: (1.1) διευθυντής , προϊστάμενος nowopruski: (1.1) wediks rosyjski: (1.1) начальник , руководитель rumuński: (1.1) conducător , șef słowacki: (1.1) vedúci suahili: (1.1) mwenyekiti szwedzki: (1.1) föreståndare , ledare ukraiński: (1.1) керівни́к węgierski: (1.1) vezető włoski: (1.1) capo