ev ()
rzeczownik (1.1) dom
ev ()
zaimek osobowy (1.1) on
ev ()
rzeczownik (1.1) dom
ev ()
rzeczownik (1.1) dom, miejsce zamieszkania (1.2) rodzina, ognisko domowe (1.3) domownicy, bliscy mieszkający razem (1.4) ród, dynastia, linia, potomkowie jednego przodka
(1.1-4)
(1.1) Evinizdeyim. → Jestem w waszym domu. (1.1) Işık söndü ve tüm evi zifiri karanlık kapladı. → Zgasło światło i w całym domu zapanowały egipskie ciemności.
(1.1) ev halkı → domownicy • ev idaresi → gospodarstwo domowe • ev kadını → gosposia • ev sahibi → gospodarz • ev hanımı → gospodyni • eve kadar → do samego domu
(1.1) bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân (1.2) aile, familya (1.3) aile (1.4) soy, asıl, cins, ırk, nesep, sülale, uruk, kan
gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz • gönül verme evliye; eve gider unutur