umysł ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;
(1.1)
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi). (1.1) Stateczny umysł pamiętaj zachować. (1.1) Alkohol zaćmił jego umysł.
(1.1) otwarty / zamknięty umysł • wolny / zniewolony umysł • emocjonalny / racjonalny umysł • / humanistyczny / ścisły umysł • renesansowy / strudzony / twórczy / wyzwolony umysł • umysł geniusza / szaleńca
(1.1) intelekt, rozum, smysł
myśl , umysłowość umysłowo umysłowy
amharski: (1.1) ኅሊና angielski: (1.1) mind arabski: (1.1) عقل, رشد duński: (1.1) sind esperanto: (1.1) menso fenicki: (1.1) 𐤋𐤁 francuski: (1.1) esprit grenlandzki: (1.1) isuma gudźarati: (1.1) અંતર (antara), ચિત્ત (citta) hiszpański: (1.1) mente interlingua: (1.1) mente islandzki: (1.1) sinni , hugi , skilningur , vit jidysz: (1.1) מוח (mojech) kataloński: (1.1) ment niemiecki: (1.1) Sinn , Verstand norweski (bokmål): (1.1) sinn nowogrecki: (1.1) νους pali: (1.1) citta polski język migowy: rosyjski: (1.1) ум rumuński: (1.1) minte , duh sanskryt: (1.1) मनस् slovio: (1.1) mislenie (мисление) suahili: (1.1) akili szwedzki: (1.1) intellekt , förstånd , sinne turecki: (1.1) akıl tybetański: (1.1) སེམས włoski: (1.1) mente